Wyspa Spichrzów

Miejsce prezentacji sztuki

Adres:
Wyspa położona na gdańskiej Motławie
#galeria #pracownia #plener #rzeźba #instalacja #wystawyefemeryczne #Baraki #sztukawprzestrzenipublicznej

Wyspa Spichrzów – wyspa położona na rzece Motławie w Śródmieściu Gdańska. Od początku XIV do połowy XIX wieku funkcjonowały na niej głównie spichlerze i magazyny, które były wielokrotnie trawione przez pożary. Następnie mieściły się tu zakłady przemysłowe, banki, biura, kantory itp. Zniszczona w czasie II wojny światowej. Po wojnie znajdowały się na niej zabudowania miejskiej Pracowni Konserwacji Zabytków, prowadzono tu także prace rzeźbiarskie, m.in. nad Pomnikiem Obrońców Wybrzeża (Westerplatte). Na początku lat 80. ulokowano na niej Pracownię Plenerową Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, której opiekunem w 1985 roku został Grzegorz Klaman.
W październiku 1986 w innej części Wyspy Spichrzów odbyła się obrona dyplomu Kazimierza Kowalczyka, uznana później za wydarzenie inaugurujące działalność Galerii Wyspa. Plenerowa galeria była miejscem organizacji efemerycznych, najczęściej jedno- lub kilkudniowych wystaw grupowych: Rzeźba – Instalacja – Obraz (1987), Moby Dick. Rzeźba 87 (1987), Teraz jest teraz (1988), Gnosis (1989), Gdańsk – Warszawa (1990), Miejsca (1991). Udział brali w nich artyści gdańscy, tacy jak Klaman, Kowalczyk, Eugeniusz Szczudło, Robert Rumas, Marek Rogulski i Piotr Wyrzykowski (jako Ziemia Mindel Würm), Robert Kaja czy Jacek Staniszewski, ale też artyści z innych ośrodków, jak Zbigniew Libera, Marek Sobczyk czy Włodzimierz Pawlak. W Galerii Wyspa odbyły się też dwie wystawy indywidualne: Teresy Wyrąbkiewicz (1988) oraz Maarit Blomqvist (1990).
Na początku 1987 roku miejscem prezentacji sztuki stały się także położone na zbiegu ulic Jaglanej i Chmielnej Baraki. W styczniu odbyła się tu wystawa rzeźb Grzegorza Klamana, obrazów Ryszarda Ziarkiewicza i instalacji Jacka Staniszewskiego. Ostatnią prezentacją w krótkiej historii Baraków była wystawa malarstwa ówczesnych studentów gdańskiej uczelni: Łukasza Głowackiego, Jarosława Flicińskiego, Zbigniewa Kosowskiego i Rafała Roskowińskiego, po której Baraki zburzono.
W 1992 i 1994 roku Klaman oraz Agnieszka Wołodźko zorganizowali dwie edycje wydarzenia pod nazwą Projekt Wyspa. Na pierwszą edycję składały się wystawa (udział wzięli: Klaman, Rogulski, Kaja oraz Andrzej Awsiej) oraz seminarium, w którym uczestniczyli zaproszeni goście z krajów bałtyckich, przedstawiciele władz miejskich i wojewódzkich, artyści oraz architekci. Tematem spotkania były plany przyszłego zagospodarowania terenu Wyspy Spichrzów. Wysunięto wówczas propozycję, by zagospodarowując ten teren, ulokować na nim centrum artystyczne, do czego jednak nie doszło. Druga edycja Projektu Wyspa miała charakter warsztatowy. W trakcie jej trwania powstały prace o charakterze interwencji w przestrzeni Gdańska, m.in. Termofory × 8 Roberta Rumasa. W 1995 roku odbył się tu Transfestyn z okazji 10-lecia Galerii Wyspa; było to ostatnie wydarzenie zorganizowane pod auspicjami Galerii Wyspa na Wyspie Spichrzów.
W 1995 roku, po opuszczeniu Otwartego Atelier Marek Rogulski założył na Wyspie Spichrzów (ul. Chmielna 10/11) Galerię Spichrz 7, która funkcjonowała do 1997 roku, a następnie została przeniesiona na ul. Chmielną 113 pod nazwą Spiż 7.
Maksymilian Wroniszewski

Bibliografia:
Dominiczak Jacek, Akademia w mieście, „Akademia w Mieście” 2017, nr 1.
Seminarium Projekt Wyspa. Natura – Kultura – Wyspa – Woda – Teraźniejszość – Przyszłość, proj. graf. J. Górski, Gdańsk 1993.
TNS, red. T. Łukowski, M. Rogulski, Gdańsk 1999.
Wyspa. Miejsce idei – idea miejsca, red. A. Szyłak, G. Klaman, J. Bartołowicz, Gdańsk 1995.

Zobacz również

Galeria-Pracownia C14~~~

galeria
>>

Galerie Spichrz 7 & Spiż 7

galeria
>>

Technokultura

>>